WODA - Ochrona zasobów wodnych w Polsce

Autor: Aleksandra Skowysz

 

Wprowadzenie    kwadrat_fiol    Zasoby wodne      kwadrat_fiol    Retencjonowanie wód - mała retencja wodna   kwadrat_fiol    Regulacje prawne ochrony wód    kwadrat_fiol    Zasady ochrony wód    kwadrat_fiol    Sposoby korzystania z wód    kwadrat_fiol    Zarządzanie zasobami wodnymi    kwadrat_fiol    Planowanie w gospodarowaniu wodami     kwadrat_fiol    Naruszenia przy korzystaniu z wód    kwadrat_fiol    Zarządzanie jakością wody w kąpieliskach

 

Woda jest jednym z komponentów środowiska występującym w stałej ilości i pozostającym w ciągłym obiegu w przyrodzie. Jej znaczenie dla funkcjonowania całej biosfery jest niepodważalne. Także jako substancja użytkowa woda ma wiele zastosowań. Najważniejszym z nich jest wykorzystywanie wody do spożycia przez ludzi, a także do celów sanitarno-bytowych. Woda na szeroką skalę stosowana jest również w przemyśle, rolnictwie czy też leśnictwie. Nie budzi zatem zdziwienia fakt, iż ochrona zasobów wodnych jest dziedziną priorytetową w polityce ekologicznej Unii Europejskiej.

Ramy wspólnotowego działania dla ochrony wód śródlądowych, przybrzeżnych i przejściowych określa dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r., zwana Ramową Dyrektywą Wodną, której głównym celem jest osiągnięcie dobrego stanu wszystkich wód do 2015 r. Jedna z często cytowanych zasad Ramowej Dyrektywy Wodnej, mówi iż: „Woda nie jest produktem handlowym takim jak każdy inny, ale raczej dziedzictwem, które musi być chronione, bronione i traktowane jako takie”.

Polska już w momencie deklarowania zamiaru wejścia do Unii Europejskiej, sformułowała swoje stanowisko negocjacyjne w obszarze środowisko oraz wyraziła akceptację i gotowość wdrożenia prawa wspólnotowego w tym zakresie. W związku z tym nowa ustawa Prawo wodne, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., dostosowywała częściowo prawo krajowe do wymogów obowiązujących w Unii Europejskiej, głównie w zakresie zarządzania zasobami wodnymi z uwzględnieniem podziału państwa na obszary dorzeczy i regiony wodne. Zgodnie z postanowieniami Ramowej Dyrektywy, Prawo wodne stanowi, iż gospodarowanie wodami powinno być prowadzone z zachowaniem zasady racjonalnego i całościowego traktowania zasobów wód powierzchniowych i podziemnych, z uwzględnianiem ich ilości i jakości. Natomiast zarządzanie zasobami wodnymi ma przede wszystkim służyć zaspokajaniu potrzeb ludności oraz gospodarki, ochronie wód i środowiska od wody zależnego. Instrumentami służącymi zarządzaniu zasobami wodnymi w Polsce są: plany gospodarowania wodami, pozwolenia wodnoprawne, opłaty środowiskowe i kary administracyjne, kataster wodny oraz kontrola gospodarowania wodami. Organami właściwymi w sprawach gospodarowania wodami są: minister właściwy ds. gospodarki wodnej, Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej, wojewoda oraz organy jednostek samorządu terytorialnego.

Wody mogą stanowić własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego i wówczas określa się je mianem wód publicznych. Jednakże wody mogą być także własnością osób prawnych albo fizycznych, przykładowo wody stojące oraz wody w rowach, znajdujące się w granicach nieruchomości gruntowej, stanowią własność właściciela tej nieruchomości.

Ramowa Dyrektywa Wodna jest aktem nadrzędnym w zakresie polityki wodnej w krajach Unii Europejskiej. Jednakże w dziedzinie ochrony wód obowiązuje dodatkowo szereg przepisów krajowych wynikających z innych dyrektyw, regulujących szczegółowo zagadnienia związane z emisją substancji zanieczyszczających wody oraz środowiska od wody zależne, o różnym źródle pochodzenia.

Więcej informacji na temat Ramowej Dyrektywy Wodnej i planów gospodarowania wodami - na stronie Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.